NETFLIX PRZEDSTAWIA
Noce są coraz dłuższe
A w powietrzu czuć chłód
Odrobinę magii czujesz
Wszędzie
To wyjątkowy czas dla nas wszystkich
Chodźcie, kucyki Czas cieszyć się i śmiać
Będziemy tańczyć Wokół Drzewa Życzeń
Plus trochę iskier Dla ciebie i dla mnie
Nie mogę się doczekać
Święta Życzeń
Ach, ten błysk w oku każdego pegaza
I to uczucie, gdy słuchasz Bicia dzwonów
Połysk płatków śniegu Na twojej grzywie
Chodźcie, kucyki Nie czujecie się tak samo?
Każda chwila, każdy dźwięk
Każde uczucie, zaśpiewajcie głośno
No właśnie, wiem
Nie mogę się doczekać
Nie mogę
Nie mogę się doczekać Święta Życzeń
Zrobimy wam pyszne ciastka
I inne lukrowane słodkości
Życzymy wam pysznego Dnia Życzeń I szczęśliwego nowiu
Trochę fałszujesz, Zipp.
To Królewski Koncert z Okazji Święta Życzeń na Zefirowych Wzgórzach!
Już sama nazwa jest długa. Ten program potrwa tydzień!
Kolejny powód, żeby ćwiczyć!
Jeszcze trochę
i wyciągnę te…
ozdoby.
To od babci Figgy!
Nie „Piggy”, mądralo! Figgy!
Bardzo śmieszne. Figgy pisze:
„Najdroższy źrebaczku”. To ja!
„Już nie mogę się doczekać.
Będziemy się bawić i robić domki z ciastek!
Kocham cię, babcia”.
To najlepsza babcia na świecie!
Myślisz, że twoja jest lepsza?
Tak właśnie myślałem.
Zrobimy wam pyszne ciastka
I inne lukrowane słodkości
Życzymy wam pysznego Dnia Życzeń I szczęśliwego nowiu
Jak będę dłużej czekać, chyba wybuchnę!
Uwaga, wszyscy!
Skąd ta radość?
Zimowy Dzień Życzeń tuż tuż. Nie mogę się go doczekać!
Zaplanowałam idealne święto z cudnym zakończeniem.
Prezentami pod Gwiazdą Życzeń!
Powiedziałam to!
Co?
No bo obiecałem babci Figgy,
że Dzień Życzeń spędzę z nią.
A ja muszę być w Różkowie
z własnymi dekoracjami.
Nie mogę tego przegapić!
- My mamy Koncert z Okazji… - Święta Życzeń na Zefirowych Wzgórzach.
Strasznie długa nazwa.
- Prawda? - Tak?
Tych planów nie da się pogodzić.
Nie… przepraszam. Tak, wszyscy mamy plany,
ale to wciąż może się udać.
Ale jak?
Trzymajmy się razem.
Pielęgnujmy nasze tradycje,
ale wróćmy na wręczanie prezentów pod Gwiazdą Życzeń.
Ale Zefirowe Wzgórza są daleko od Różkowa.
O rety! Popatrzcie na ten śnieg!
To dziwne.
W Zatoce Grzyw nigdy nie pada śnieg. Prawda, Hitch?
Nie. Ale od dziecka marzyłem o śniegu.
Ja też! Ale jak teraz dotrzemy do Różkowa i Zefirowych Wzgórz?
Mamy dla was niespodziankę!
Jaką?
To może być idealne rozwiązanie naszego problemu!
Miało zaczekać do Dnia Życzeń, ale co tam!
Co to takiego?
Przepraszam, zamyśliłam się. Chodźcie.
Tadam!
Jeszcze nieskończony.
Pracujemy nad nim od tygodni!
Wspaniałe!
Jedno pytanie. Co to jest?
Na początku był to stary tramwaj,
potem instalacja artystyczna.
A potem Zipp wpadła na pomysł, żeby zrobić ruchome dzieło sztuki!
- Raczej latające. - Tak! I oto ono.
Chciałam wam pokazać, jak fajnie jest móc latać.
- Co? - Nie ma mowy!
Jeśli udamy się nim na uroczystości,
zdążymy wrócić i zobaczyć Gwiazdę Życzeń!
Fajnie, ale czy to na pewno potrafi latać?
Tak nam się wydaje! Musimy spróbować!
- Jak to się nazywa? - Jeszcze nie ma nazwy.
Grzywolot!
O tym myślałam, ale może być co innego.
Idealnie!
- Kto chce go wypróbować? - Czekajcie!
Kontrola! Czy ktoś może tu poświecić?
Robi się.
Dzięki, że mogłam pomóc.
Jest w dobrych kopytach.
Wiesz coś o jego magii?
Tylko tyle, że to potężna energia.
Jak nasza przyjaźń!
Właśnie.
Chcę zobaczyć Gwiazdę Życzeń z moimi przyjaciółmi!
Patrzcie!
- Ekstra! - Super!
Chyba działa.
No nie!
Latarnia to magiczny klucz?
Masz prawko na ten pojazd?
Tak. Wszystko gra.
Jeden, dwa… sześć miejsc? Nas jest pięcioro!
Nie zapominaj o Señorze Butterscotchu!
Fotel kapitana jest dla mnie!
Czy magia świąteczna jest silniejsza niż zwykła?
No to ustalone! Rano pojedziemy do Equestrii,
a potem wrócimy zobaczyć gwiazdę!
Szybko! Jest tyle do zrobienia!
- Super! - Ekstra.
- Co mam spakować? - Ciasteczka.
Dzięki, mały pilocie.
No. Tak jak podejrzewałam.
- O co chodzi? - Super!
Trzymajcie się kopyt. Lecimy!
- Magia? - Jest!
- Drzwi zamknięte? - Tak!
- Przekąski na pokładzie? - Są!
Startujemy!
Mówi wasza kapitan.
Wysokość przelotowa…
W sumie nie wiem, ale lecimy z prędkością magii!
Aktualny czas…
Nie ma tu zegara, ale jest poranek!
Szacowany przylot do domku babci Figgy
to dokładnie… już niedługo.
Znak zapięcia pasów… Nie mamy go,
ale byłby wyłączony i możecie chodzić po kabinie.
Wiadomość od członka naszego zespołu.
Tu wasza koordynatorka rozrywki pokładowej.
Chcę powiedzieć, że czas na staromodne śpiewanie! Dobrze?
Tak!
Raz, dwa, raz, dwa, trzy!
Przez kryształy i przez las
Lecimy na drzewo babci
- Skrzydła znają drogę - Cudny dzień
Co to było?
Nie wiem, ale wszyscy znamy tę samą melodię.
Za to każdy zna inną wersję tekstu.
Jeszcze raz, ale co drugą zwrotkę. Dawaj, Sparky!
Przez góry i przez chmury
Lecimy do domu babci
Ziemskie kucyki bawią się I cicho rżą
Lecąc przez miętowy śnieg
Gdy zbliżymy się do domu babci…
Piękne światełka objawią nam się
I wkrótce zobaczymy wyjątkowego kucyka
Przez oszronione okna
Miętowy śnieg?
Patrzcie w niebo, nie na ekrany!
- Zipp! - Hej! To coś nowego!
Drzewa? Wcześniej ich tam nie było.
Pięknie wyglądają!
To nie wygląda jak dom babci Figgy!
Czekajcie!
O co chodzi? Nie możemy tracić czasu!
Mamy dziś napięty grafik.
Wiem. Chciałem tylko was ostrzec.
Babcia Figgy jest świetna.
To chyba najlepsza babcia na świecie.
Mówisz poważnie?
Tak! Jest najlepsza, ale przywiązuje dużą wagę do Zimowego Dnia Życzeń.
Jak dużą?
Wszystko ma być „jak trzeba”.
- „Jak trzeba”? - Mówisz dość ogólnikowo.
Zimowy Dzień Życzeń zawsze obchodzimy tak samo.
Uwielbia budować domki z ciastek.
Robimy to, od kiedy byłem mały.
To ważne! Musi być idealnie!
Pamiętajcie o tym. To wszystko.
Będziemy przestrzegać ziemskich tradycji,
tak jak lubi.
- Głuptasie! Będziemy świetnymi gośćmi! - Którzy płyną z prądem! W śniegu!
Dzięki. Dla babci Figgy to wiele znaczy.
- Hitchie! - Babciu!
Wesołego Dnia Życzeń!
I jest taki!
Jak dobrze widzieć też przyjaciół Hitchiego.
I tego uroczego słodziaka.
Chodź do babci.
Dziękujemy.
O rety, pewnie wam zimno.
Nie widziałam takiego śniegu od… Nigdy!
Wejdźcie,
rozgrzejemy wasze kopytka.
Komu gorącego kakao?
I po trzy duże pianki na kubek.
Dokładnie trzy. Prawda?
Zgadza się, Hitchie.
Dość, by wystawały z góry…
Ale się nie przeleje!
Pychotka!
Super pyszne!
I piękne dekoracje. Takie świąteczne!
Dzięki, skarbie.
Zawsze je rozwiesza.
Tak wyglądały, jak byłem mały.
Tylko drzewa przed domem są inne.
Hoduję je świecącymi kopytami,
dzięki nowej magii ziemskich kucyków.
Całkiem fajne!
Uwielbiam zmieniać różne rzeczy. A wy?
Robienie w kółko tego samego może być nudne.
Zaczekajcie, przyniosę serwetki.
Zgadzam się! Co pani powie
na drugi kubek kakao z czterema piankami?
Spójrzcie na strój szeryfa!
Tylko tego chciał na prezent.
Sama go uszyłam. Odznakę też.
Zwykle byłoby to żenujące, ale to tradycja.
- Inaczej babcia byłaby zła. - Jasne.
Pamiętam ten dzień!
Przyszliście zobaczyć Gwiazdę.
Myślałyśmy, że spadł śnieg,
a to mój tata puszczał bańki z latarni!
Źrebięta chciały śniegu, więc Argyle im go dał.
To miłe, że kontynuujecie tę tradycję
z przyjaciółmi. Tata by się ucieszył.
Ale spójrz.
Twoje życzenie się spełniło!
W Zatoce Grzyw naprawdę nigdy nie padał śnieg?
Nie za mojego życia.
To miasto przy plaży.
Ale śnieg zawsze jest w opowieściach świątecznych.
Moja ulubiona nosiła tytuł
Fantastycznie opowieści Kopytka Życzeń.
Kopytko Życzeń? To święto jednorożców!
- Wygląda jak Drzewo Życzeń! - Mogę się przyjrzeć?
Dosyć bajek!
Chodźcie do Kącika Domków z Ciastek!
Do czego?
Do kuchni.
Jak czysto! Cały Hitchie.
- Możemy zacząć? - Byłbym zapomniał!
Potrzebne mi światełka.
Nie możemy zacząć, póki nie znajdę światełek!
Babciu, gdzie są te małe światełka?
Może tym razem bez światełek?
Nie ma pudełka ze świątecznymi światełkami…
- Spróbujmy czegoś nowego. - Mam!
Znów się udało!
Dzięki kopytkom!
Dzięki kopytkom.
Jeśli chodzi o Dzień Życzeń, Hitchie musi mieć wszystko „jak trzeba”.
- Zauważyliśmy. - Czas na domek!
Wygląda świetnie.
- Dobrze! - Kopystycznie!
To najlepsza partia domków, jaką widziałam!
Na pewno są równie smaczne.
Tak? Nie wiem.
- Babciu, twój imbryk! - Ten staroć?
- Nie trzeba. - Jest wyjątkowy!
Używaliśmy go, nim zacząłem kłusować!
Czyli już czas na nowy.
Urocze.
Czas? Tak, czas!
Babciu Figgy, świetnie zaczęliśmy święto,
ale czekają na nas inne przystanki.
Zaraz! Potrzebujecie smakołyków!
Babciu!
Spójrzcie na to!
Bez światełek to nie domek.
Dobre przypomnienie naszej tradycji Zimowego Dnia Życzeń!
Wiem, jak lubisz tradycje, babciu.
Tak, Hitchie.
- Dzięki za pudding. - I książkę!
I wszystko!
Nie ma za co, kucyki!
O rety, ależ ten śnieg pada.
To prawda.
Trzymajcie się ciepło!
Dobrze!
- Pa! - Pa!
Pokój!
- Uwielbiam święta! - Ja też!
- Babcia jest super! - Tak.
Mimo że tak bardzo dba o tradycje.
Tak, bywa taka uparta.
Wiem, że trochę się tam zasiedzieliśmy,
ale zdążymy razem zobaczyć Gwiazdę Życzeń.
Oczywiście! Cała naprzód!
Ta sama prędkość naprzód.
No dobra.
Jakie macie tradycje?
Najpierw wieszam ozdobę na Drzewku Życzeń.
To dzień Ceremonii Kryształowego Kopyta!
Lubię ozdoby!
Ja uwielbiam ceremonie!
No co? Tak.
Ja też!
Możemy wpaść do willi?
Muszę wziąć… coś.
Jaka tajemnicza!
Uwinę się w dwa machnięcia ogonem.
Czyli szybko.
Oczywiście!
Tak!
Latanie to moja bajka! Do Różkowa!
To więcej niż kilka płatków!
Czy w Różkowie też rzadko pada śnieg?
Nie wiem, ale wygląda cudnie.
Niespodzianka! Kopytnie robione szaliki dla wszystkich. Sparky też!
- Dzięki! - Super!
Dziękuję.
To tradycyjny strój świąteczny?
Pewnie! A teraz pakujcie się.
Nie chcemy tu zmarznąć.
Zawsze tak zimno?
Właściwie… nie!
Chodźcie! Święta czekają!
Niesamowite!
Pięknie to wygląda! Poszli na całość.
Jak to jednorożce!
Kopytko to dzień zabawy i przyjaźni.
Poważnie podchodzimy do zabaw.
Niesamowicie, Izzy.
Najlepsze dopiero przed nami.
Muszę zawiesić ozdobę!
- Czy to jest to, co myślę? - Miałam o to zapytać.
Jeśli pytasz, czy moją ozdobą jest drzewko, to tak.
Powieszę drzewko na drzewku. Fajnie, co?
Czekajcie… Czy to Alphabittle?
Alphabittle Blossomforth!
Izzy Moonbow!
Wróciłaś!
No ba! Wciąż lubisz zabawy?
A jak myślisz?
Szarady! Założę się o moją ozdobę!
Lepiej tego nie rób, Izzy.
To wyzwanie? Wchodzę!
Jedno słowo.
Pierwsze i jedyne.
Żelki.
Tęcza.
Organizm jednokomórkowy? To dwa słowa! Gąsienica! Cukrek!
Co to za słowo?
Poddaję się! Co to?
Moje imię. Alphabittle.
A teraz daj mi coś. Z szacunku.
Miłej zabawy!
Och nie, Izzy, twoja ozdoba!
To nic. Coś, co jest fajne, warto powtórzyć.
Zrobiłaś dwa?
A ty nie przygotowujesz się na przegraną?
Nie muszę. Jestem najlepszy!
Szroniaczek, Izzy!
Szroniaczek, Alphabittle!
Chciałabym podejść do drzewka, zrobić kilka świątecznych zdjęć.
Ale śliczne!
Jak się macie?
Ale zmarzłyście!
Wiem, czego wam trzeba. Szalików!
- Co oni mówią? - „Szroniaczek”?
Co to w ogóle znaczy?
To nasze świąteczne pozdrowienie.
Szroniaczek! Hej!
Cześć! Szroniaczek!
Nacieszcie się szalikami i wesołego święta!
Szroniaczek!
Izzy. Co to…?
O nie. To chwilę zajmie.
Onyx! Ale śnieżny dzień, co?
To fakt. Nie widziałem czegoś takiego od…
zawsze.
Ja też nie!
Chcesz posłuchać nowego wiersza?
Na dzisiaj.
Nie, za wolno.
Też chcecie go posłuchać? Dobrze.
„Requiem dla padającego śniegu”.
Co to za płatki widzą moje oczy?
Czemu ogarnia mnie chłód?
Czy to zaczarowana zimowa fantazja?
Śnieżny kucyku, chodź i uwolnij mnie
Płatki spadają, drzewa nie schną
Źrebaki i klaczki, szroniaczek!
Nie wiem, co powiedzieć.
Co było przed tym wierszem?
Świetny! Choć trochę krótki.
Więcej zwrotek na otwartym mikrofonie.
- Chodźcie… - Chętnie!
Ale mamy inne zobowiązania. Pa!
- Masz randkę z drzewem! - Dobra. Idę!
Czemu jest wyjątkowe?
Zawsze takie było.
Wiele jednorożców wierzy, że ma mistyczne właściwości.
Na przykład?
Drzewo Życzeń uwalnia od problemów.
Może to i prawda. Drzewo jest wyjątkowe.
Proszę.
Co to znaczy?
Za chwilę Ceremonia Kryształowego Światła!
Wesołego Kopytka Życzeń!
Szroniaczek, wszystkim!
Szroniaczek!
Szroniaczek, wszystkie kucyki!
Nie chcę wyjeżdżać, ale już czas. Do Grzywolotu!
To sekretarka burmistrza, która…
- Łapać ją! - Chciałam się przywitać!
Trzymajcie się świątecznych kapeluszy!
Zipper, dobrze widzisz?
Widzę ścianę bieli.
Ale sypie!
Strach nie pomoże! Zachowajmy spokój.
Ale jak? Spójrz na ten lód!
Wiem, co tu pomoże!
Myślmy spokojnie
i skupmy się na tym, czego chcemy!
O lądowaniu na Zefirowych Wzgórzach.
- Tak? - Sztuczka jednorożców!
Warto spróbować. Wymyślam to na poczekaniu.
Nic więcej nie mamy!
Wyobrażajcie sobie wrota Zefirowych Wzgórz!
Słodki pałacu!
- Błyszczące dekoracje? - Skup się!
Trzymajcie się!
No dalej.
Zefirowe Wzgórza!
Uda nam się!
- Jak moje włosy? - Tak!
Nie wierzę, udało się!
Nie ma czasu na świętowanie.
Idziemy z mamą na zakupy.
Wrócimy raz-dwa.
A potem szykujemy się na…
Królewski Koncert z Okazji Święta Życzeń!
Wciąż długo się to mówi.
- A na razie? - Zróbcie coś dla siebie.
Bilety VIP na koncert!
Możecie się odprężyć.
Nie chcę tak siedzieć i…
Darmowy poczęstunek?
Tu mnie masz!
Idziemy, kucyki! Gwiazda czeka!
Jeden, dwa, trzy… Święto Życzeń!
Cloudpuff, unieś te cenne łapy!
Nie zwlekaj.
Kochani! Spójrzcie! Przeszli samych siebie!
Mamo, to było niesamowite. Super!
Nic tego nie przebije.
Co dalej? Degustacja syropu klonowego!
Pierwsza!
- Wyciągaj syrop! - Szybko!
Spokojnie! Zakupy to nie wyścig, to maraton.
- O rety… My… - Chcemy dobrze wykorzystać dzień!
Wolimy spędzić mniej czasu w wielu miejscach.
To chyba ma sens.
Na moje kopyto! Patrzcie!
To my!
Mamo, znasz jakieś opowieści o śniegu?
Chodźcie! Zrobimy sobie selfie ze sobą!
Kanapki musujące?
Co to takiego?
Thunder tak nazywa kanapki z ogórkiem.
Kreatywnie!
Izzy, spójrz. To prezenty dla nas?
Co za niespodzianka!
Hitch, otwieraj!
Są puste.
To tylko…
No cóż…
- No… - Pełne powietrza.
Powietrza z chmur!
- Wyjątkowych chmur! - Tak.
Chmury! To tradycyjny prezent od Pegaza.
Fascynujące! I sprytne!
Jakie? Nimbusy? Cumulonimbusy? Cirrusy? Deszczowe?
Nie, to nie ma sensu. Pudełko by przeciekało.
- Ulubiona chmura? - Dobre.
Powiedziałabym „puszysta”…
Dobra przykrywka.
Ja tylko robiłem to, co ty.
Nie powiedzieliśmy, że to dekoracje?
- Tak się ucieszyli… - To prawda.
- Co tam masz? - Więcej chmur!
Mamo, spójrz na to! I na to.
Lepiej lecieć na pełnym gazie.
Wystarczy, dziewczęta. Ledwo nadążam!
Już wkrótce na ZBS:
koncert z Zefirowych Wzgórz,
a wystąpią księżniczki Pipp i Zipp oraz chór królewski!
Moje drogie,
czas udać się na próbę do sali koncertowej.
Dlaczego?
Pociągnęłam za sznurki. Zaśpiewacie trochę więcej.
Program jest dwa razy dłuższy niż zwykle!
Co za życie!
Dziękuję!
Dziękuję, że mimo śniegu
przyjechaliście na piękny i radosny
Królewski Koncert z Okazji Święta Życzeń!
Mamy coś dla was.
Dzisiejszy koncert będzie wyjątkowy.
Opowiemy wam historię Święta Życzeń.
Zaczniemy akt pierwszy z sześciu…
Sześciu?
Tak, z sześciu!
Mam przyjemność przedstawić
królewski chór kameralny i moje utalentowane córki,
księżniczki Pipp Petals i Zephyrinę Storm!
Ogień płonie
Przyjaźń lśni
A wszyscy wiemy
Że wkrótce Święto Życzeń
Kopytka na dachu
Dźwięk dzwonków
Jasne światła na karuzeli
Radosnego Święta Życzeń
Migocząca Gwiazda Życzeń
Radosne Święto Życzeń
Dzwonią dzwonki sań
Młode kucyki śpiewają
Nadszedł już czas
Radosnego Święta Życzeń
Wręczamy prezenty
A serca nam rosną Kiedy tak chodzimy wkoło
Na karuzeli
Radosnego Święta Życzeń
- Nie spałem! - Tak. Cześć.
Kocham cię, mamo! To było niesamowite!
Fajnie, że mogłyśmy świętować z tobą. Buziaki!
A wy dokąd się wybieracie w tym śniegu?
- Do Zatoki Grzyw. - Obiecałyśmy Sunny!
Radosnego święta, skarbeńki.
Dziękuję, o pani.
Jesteśmy! Wybacz, że tak długo to trwało!
Nie wiedziałyśmy, że będzie sześć aktów.
To nic. Pięknie śpiewałyście.
Zefirowe Wzgórza potrafią zrobić koncert.
A kiedy latałyście wkoło jak na karuzeli? Jeszcze kręci mi się w głowie!
Dzięki, ale pospieszmy się!
A śnieg jest… Co to takiego?
To śnieżyca.
O rety.
Nie do wiary, że aż tak śnieżycuje!
O nie. Przegapimy gwiazdę?
- Pospieszmy się! - Do Grzywolotu!
Pytanie.
Gdzie on jest?
Tak chciałam wrócić na czas i razem zobaczyć gwiazdę.
A teraz utknęliśmy na Dniu Życzeń, Szczęśliwym Kopytku…
czy jak go zwą!
- Znajdziemy drogę powrotną. - Jeszcze się nie poddaję!
Halo? Grzywolot?
Pokaż się!
No to szroniaczek.
Chciałabym znaleźć Grzywolot, wrócić do domu i zobaczyć gwiazdę.
Magiczne!
To cud!
To magiczny cud!
Wcale nie!
To życzenie. Jak w książce!
Szroniaczek!
- Szroniaczek! - Szroniaczek!
Szroniaczek!
W książce Fantastyczne opowieści
jednorożce, chcąc śniegu, wypowiadały zaklęcie.
Ale wieki minęły, od kiedy miały tę moc,
bo utraciły magię. Ale ona wróciła…
Jednorożce rzucają zaklęcia?
Nie wiedząc o tym!
- „Szroniaczek” to nie tylko powitanie… - Zaklęcie?
Właśnie. Dlatego mamy tę śnieżycę!
Detektyw Zipp w akcji!
Jednorożce o tym nie wiedzą.
Racja. Jeszcze jeden przystanek przed Zatoką Grzyw.
Szro…
Szroniaczek!
Czekajcie!
Kucyki, przestańcie tak mówić!
To zaklęcie!
Przez nie mamy tę zamieć!
Co takiego?
Rzucacie pradawne zaklęcie!
Nie mówcie „szroniaczek”!
Widzicie?
To co mamy mówić?
Może… Ciepłego Kopytka Życzeń.
Ciepłego Kopytka.
Ciepłego Kopytka Życzeń.
Ciepłego Kopytka Życzeń!
To działa! Mówcie tak dalej!
Ciepłego Kopytka!
Ciepłego Kopytka Życzeń!
- Tak! - Hurra!
Tak!
Już myślałem, że złamię łopatę do śniegu.
Albo kark.
Udało się! Czas wracać do Zatoki Grzyw.
Będziemy świętować!
Nie wierzę, że tu jesteśmy!
Świetny pomysł, Sunny. Był czas na wszystko!
Mnie zabrakło czasu.
To znaczy?
Nie mam dla was prezentów.
Chyba tylko ja mam puste kopytka.
Ja też zapomniałam!
Ja też, siostro.
O nie, ja też!
I ja.
Nie musimy dawać sobie prezentów.
Przecież mamy siebie.
- To się nie liczy. - Liczy się!
Poznaliśmy tradycję Hitcha,
Izzy pokazała nam Drzewo Życzeń,
- a Pipp i Zipp podarowały nam muzykę. - Dużo muzyki.
Ale najlepsze jest to, że spędzamy święta razem!
I tego właśnie chciałam. Magicznego czasu razem z wami.
A twój prezent, Sunny?
No tak.
Zaczekajcie…
Jeszcze sekunda…
i… już!
Nasze cudne ślady!
To było fajne.
Jakie było twoje życzenie?
Już się spełniło.
Czekajcie! Jednak mam coś dla was!
Tadam!
Dla ciebie, ciebie i ciebie.
- Dzięki! - Izzy!
- Dziękuję! - Dzięki!
Niespodzianka!
Nimbustratusy!
- Co? - No wiesz.
„Powietrze z chmur”. Zoom i Thunder mówią, że je lubisz!
Uwielbiam!
Dziękuję za idealne święto.
Najlepszego, kucyki!
Radosnego Święta Życzeń!
I szroniaczek!
- Izzy! - Izzy!
Ciepłego Kopytka Życzeń wszystkim.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka