Πιπ;
Θύμισέ μου τι κάνουμε εδώ.
Όχι ότι δεν είναι ωραία
να είσαι σ' ένα άδειο κτίριο,
αλλά είναι λίγο τρομακτικό και άδειο.
Άδειο…
Βλέπετε; Δεν ήθελα να το κάνω αυτό.
Γι' αυτό μ' αρέσει! Είναι συναρπαστικό!
Δεν νιώθετε
την τρομακτική ενέργεια εδώ μέσα;
Όχι, καθόλου.
Ανοησίες. Έχω ξανάρθει στην Καντερλότζικ.
Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε.
Νομίζω ότι η Πιπ διαφωνεί.
Της αρέσουν τα τρομακτικά πράγματα.
Έπεισε τη μαμά ότι μια πτέρυγα του κάστρου
ήταν στοιχειωμένη.
Η μαμά δεν πατάει πια εκεί.
Φανταστείτε τι τέρατα
κρύβονται στις μυστηριώδεις γωνιές.
Είχαμε ξεχάσει αυτό το εργοστάσιο
από τότε που το έκλεισε ο Σπράουτ.
Έχει πολύ χώρο εδώ!
Εδώ!
Τώρα το έκανα εγώ.
Σαν να ξεχάσαμε ότι υπήρχε.
Κι αν το ξεχάσαμε
επειδή το ήθελαν τα φαντάσματα;
-Ανατρίχιασα.
-Άντε πάλι.
Είναι απλώς ένα παλιό κτίριο.
Άλλωστε, δεν φοβάμαι τα φαντάσματα!
-Τι ήταν αυτό;
-Δεν φοβάσαι;
Σκορπίστε γύρω φως
Τη λάμψη σας να βρείτε
Σημάδια πόνι αφήστε
Καλπάζοντας γλεντήστε
Θα λάμψουν όλα μέρα με τη μέρα
Πόνι πάντα και παντού
Όσα τ' άστρα του ουρανού
Απ' τη σπίθα ας βγει φωτιά
Με σημάδια λαμπερά
Μοιραστείτε τη χαρά
Ενωμένοι, εμπρός!
Οπλή, καρδιά
MY LITTLE PONY: ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΣΟΥ
Πώς είστε ήρεμες;
Όχι, αυτό είναι το νευρικό μου χαμόγελο.
Έτσι χαμογελάω όταν χαίρομαι.
Και όταν στεναχωριέμαι.
Τι θα απογίνει τώρα το κτίριο;
Αν γινόταν ένα μέρος
όπου θα ήθελαν να έρχονται όλα τα πόνι;
Έχει δίκιο.
Ναι. Στάσου, αλήθεια;
Ναι! Ας το μετατρέψουμε
σε κάτι νέο για όλους!
Θα είναι το μεγαλύτερο πρότζεκτ μου!
Και μπορείτε να βοηθήσετε!
Ναι, έχει δυνατότητες.
Να το κάνουμε σκέιτ παρκ.
Ή αίθουσα συναυλιών.
Τώρα μάλιστα.
Ας τραγουδήσουμε
Ή κοινοτικό κέντρο για συνελεύσεις.
Ή αυτό.
Είναι όλες υπέροχες ιδέες.
Μήπως να ρωτήσουμε και τα άλλα πόνι όμως;
Έτσι θα 'ναι αυτό που θέλουν όλα τα πόνι.
Τέλεια ιδέα.
Στο μεταξύ, εμείς θα διώξουμε
τα φαντάσματα, την κακή ενέργεια.
Τέλεια.
Να ρωτήσουμε την Τουτς,
την Ντάλια, τη Γουίντι.
Δεν μπορώ να βοηθήσω.
Ο Σπάρκι είναι άτακτος.
Κι έχω δουλειές ως σερίφης.
Χαρτούρα. Αλλά ίσως η Ζιπ…
Αποκρυπτογραφώ
το μήνυμα της Τουάιλαϊτ Σπαρκλ.
Πρέπει να συγκεντρωθώ σ' αυτό.
Προσέχετε τα φαντάσματα.
Ξέρεις, νομίζω
ότι αν υπάρχουν φαντάσματα εδώ,
αυτό πρέπει να είναι
ενάντια στους κανόνες. Σωστά;
Σωστά. Ως σερίφης,
δεν μπορώ να το επιτρέψω.
Εντάξει, ας το ξανακούσω.
Τα μάγια λύθηκαν.
Είστε πάλι εκτεθειμένοι στον κόσμο.
Πρέπει να προσέχετε την…
Αυτή είναι; Η Τουάλαϊτ Σπαρκλ
από τις ιστορίες της Όπαλιν;
Τα μάγια λύθηκαν.
Είστε πάλι εκτεθειμένοι στον κόσμο.
Πρέπει να προσέχεις την… πριν…
Πριν τι; Τι ήθελες να μας πεις;
Δεν το πιστεύω ότι κατέγραψα μόνο αυτό.
Πρέπει να το μάθει η Όπαλιν.
Πρέπει να προσέχετε την… πριν…
Ώστε η Τουάιλαϊτ Σπαρκλ
μάγεψε τους κρυστάλλους
με ένα μυστικό μήνυμα.
Τι άλλο αποκάλυψε;
Δεν ξέρω. Η Ζιπ κατέγραψε μόνο αυτό.
-Ίσως να έχει και συνέχεια.
-Φυσικά.
Σύντομα η Ζιπ θα βγάλει την άκρη.
Χρειάζομαι την υπόλοιπη Δρακοφωτιά.
Κι αν δεν κλέβαμε τον Σπάρκι;
Τι είπες;
Θέλω να πω… Απλώς…
Πες το.
Η Τουάιλαϊτ έβαλε όλη τη μαγεία της
στους κρυστάλλους.
Ας κλέψουμε τους κρυστάλλους.
Δεν μπορούν να το σκάσουν.
Τέλεια ιδέα!
-Αλήθεια;
-Όχι.
Δεν μπορούμε να κλέψουμε τους κρυστάλλους,
τώρα που ξέρω τι είναι.
Αγωγοί.
Η Τουάιλαϊτ διοχέτευσε όλη τη μαγεία
στην Εκουέστρια στους κρυστάλλους
και τους μάγεψε.
Αν τους κλέψω τώρα,
πριν γίνω αρκετά δυνατή,
μπορεί να καταστραφεί η Πρισμακτίνα,
η πηγή μαγείας που θέλω να αποκτήσω.
-Θα το ρίσκαρες;
-Όχι, φυσικά και όχι.
Ήταν πολύ κακή ιδέα.
Αλλά τι είναι ένας αγωγός;
Ένα στοιχείο.
Ένας κρύσταλλος που προστατεύεται
από ένα ξόρκι Μαγείας Ενότητας.
Μόνο μια εξίσου μαγική δύναμη
μπορεί να αδειάσει
τους κρυστάλλους μόνιμα.
-Ένας Ποικιλόκερος;
-Ένας Ποικιλόκερος Φωτιάς.
Και γι' αυτό χρειάζομαι ένα πράγμα.
Έναν μικρό δράκο;
Μη με απογοητεύσεις ξανά.
Κάπου εδώ είναι! Κάτω από τα μακαρόνια;
Χρειαζόμαστε μπαλόνια. Τα λατρεύω.
Εντάξει.
Κι ένα πανό γκλίτερ.
Ναι, κι αυτό.
Εντάξει.
Και πορτρέτα όλων των πόνι
του Μέρταϊμ Μπέι.
Εντάξει…
Πολύ χρώμα, όχι χρώμα,
πίστα χορού, αγάλματα.
Κορδέλες, όχι κορδέλες, μπλε κορδέλες,
μπαλόνια, πανό, πορτρέτα.
Και είναι μόνο το ντεκόρ.
-Τα έχουμε όλα αυτά;
-Νομίζω.
Τα πόνι θέλουν πολλά διαφορετικά πράγματα.
Ναι, και δεν ταιριάζουν μεταξύ τους.
-Ίσως είναι πολλές ιδέες…
-Για να πιάσει;
Πρέπει να λάβουμε όλες τις ιδέες υπόψη.
Είμαστε μια κοινότητα.
Πρέπει να έχουν όλοι λόγο
για τον νέο χώρο, σωστά;
Σωστά;
Σωστά.
Κάποτε νόμιζες ότι αυτό
θα σε προστάτευε από Εγκεφαλικές Ακτίνες.
Τρομακτικό.
Αυτό μας έλειπε.
Κι άλλες τρομακτικές σκέψεις.
Μήπως να μη σφίγγεις τόσο τον δράκο;
Απλώς δεν θέλω να τον πάρει κανείς.
Όταν εξαφανίστηκε, ήταν πολύ τρομακτικό.
Ας συνεχίσουμε.
Είσαι έτοιμη για το μεγαλύτερο πρότζεκτ;
Φυσικά!
Νομίζω. Το ελπίζω. Ναι, το αποφάσισα.
Υπάρχουν πολλές ιδέες.
Και δεν ταιριάζουν όλες μεταξύ τους.
Και είναι δύσκολο.
Αλλά το 'χουμε.
Μάλλον συμφωνώ.
Άκουσα ότι θα ανακαινίσετε το εργοστάσιο.
Έχω μια ιδέα.
Φυσικά. Άλλη μια ιδέα.
-Λουλούδια.
-Έχω κι εγώ μια φοβερή ιδέα.
Σχολή χορού!
-Λέιζερ ταγκ!
-Επιστημονικό εργαστήριο.
Τέλεια! Μου θυμίζει
τους Τρομακτικούς Στάβλους,
όπου η Εσμεράλντα Γκούλινγκτον
έψαχνε την έπαυλη Γουίνι.
Είναι πολύ τρομακτικό.
Δεν το 'χω διαβάσει.
Πρέπει να το διαβάσεις!
Νομίζει ότι βρίσκει
το φάντασμα του προπάππου της,
αλλά είναι το φάντασμα
του προπροπάππου της.
Μη φοβάσαι, Σπάρκι! Θα σε προσέχω!
Κανένα πρόβλημα.
Φυσικά.
Φυσικά. Έγινε.
Εντάξει, ευχαριστώ.
-Πρέπει να πιάσω δουλειά.
-Ναι, καλή ιδέα.
Πήγαινε. Θα σε βρω.
Σκοτείνιασε; Νομίζω ότι σκοτείνιασε.
-Θέλουμε ένα φωτεινό κέρατο.
-Ας τους μιλήσουμε.
Δεν είμαι σίγουρος…
Φανερωθείτε, τρομακτικά πνεύματα.
Θέλουμε να σας βοηθήσουμε.
Αν είστε εδώ, δώστε μας ένα σημάδι.
Σπράουτ;
Σπράουτ;
Τι ήταν αυτό;
Πρέπει να το ανάβω αυτό
όταν περπατάω στα σκοτεινά.
-Φαντάσματα;
-Σπράουτ, τι γυρεύεις εδώ;
Σας είδα να μπαίνετε στο εργοστάσιο.
Και αφού ανήκε στην οικογένειά μου,
ήθελα να σιγουρευτώ
ότι δεν θα κάνετε ζημιές.
Εμείς;
Ναι. Εσύ έριξες ένα τεράστιο ρομπότ
στον φάρο της Σάνι.
Νόμιζα ότι το ξεχάσαμε αυτό.
Κι αυτό το μέρος έχει ήδη τα χάλια του.
Ναι, τι συνέβη εδώ;
Είναι στοιχειωμένο!
Μην ανησυχείς όμως.
Η Σάνι και η Ίζι έχουν μεγάλα σχέδια.
Αρκεί να το ξεστοιχειώσουμε πρώτα.
Εκτός αν ήσουν εσύ.
Για μια στιγμή πίστεψα
ότι ήταν στοιχειωμένο.
Αλλά τελικά ήσουν εσύ!
Τα φώτα δουλεύουν.
Το εργοστάσιό μου έχει αρουραίους;
Γιατί δεν είναι φαντάσματα;
Η Τουάλαϊτ είπε ότι διοχέτευσε
όλη τη μαγεία στους κρυστάλλους και το…
Άρα υπάρχει κάτι άλλο εδώ
με τη μαγεία της. Σωστά;
Μελετώ τους κρυστάλλους μέρες τώρα,
αλλά είμαι ακόμη μπερδεμένη.
Δεν ξέρω το ξόρκι προστασίας.
Αν το ήξερα, θα μπορούσα
να προστατέψω τους κρυστάλλους κι εμάς.
Σκέψου, Ζιπ. Σκέψου.
Ξέρω ότι οι Μονόκεροι
μπορούν να κάνουν ξόρκια.
Οπότε χρειάζομαι…
έναν Μονόκερο που να θέλει
να κάνει πειράματα με ξόρκια.
Πλησιάζω. Το νιώθω.
Μόλις εξιχνιάσω την υπόθεση,
δεν θα μας ξανακλέψει κανένα πόνι.
Νιώθω ανόητη, αλλά πρέπει
να μιλήσω σε κάποιον για την Όπαλιν.
Θέλει να κλέψω τον Σπάρκι,
αλλά εγώ δεν θέλω.
Το δοκίμασα, αλλά δεν πήγε καλά.
Τι λες να κάνω;
Χρειαζόμαστε αυτό, γκλίτερ…
-Θυμάσαι όλα τα ζώα στον Φάρο;
-Ναι!
-Που δεν έφευγαν με τίποτα;
-Ναι;
Δεν έχω λύση.
Αλλά είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Εντάξει, αρκετά. Τώρα θα δείτε.
Ακούστε. Πρέπει να γυρίσετε στα Ζεφύρια.
Σας παρακαλώ!
Το ξέρω, αλλά θέλουμε
να ανακαινίσουμε το εργοστάσιο.
Και είναι δύσκολο μ' εσάς εδώ.
Ναι, και τα 'χετε κάνει όλα άνω κάτω.
Πάρτε δρόμο.
Αυτό σημαίνει ναι;
Όχι.
Λέει ότι βαριόντουσαν στα Ζεφύρια.
Αλλά εδώ υπάρχουν
πολλά ωραία πράγματα για να παίζουν.
Χρειάζονται διασκέδαση.
Αυτό ήταν! Το κτίριο είναι δικό μου
και σας κάνω έξωση.
Πολύ γκλίτερ;
-Τι λέω; Δεν υπάρχει πολύ γκλίτερ.
-Δεν ξέρω τι να κάνω.
Έδωσα υποσχέσεις,
αλλά δεν μπορώ να τις τηρήσω όλες.
Όταν εγώ ένιωθα ότι πνιγόμουν,
μιλούσα στο γηραιότερο πόνι
στο Μπράιντλγουντ.
Και τώρα θα μοιραστώ μαζί σου
τη σοφή συμβουλή της.
"Δεν μπορείς να τους ευχαριστείς όλους.
Μερικές φορές πρέπει
να παίρνεις δύσκολες αποφάσεις.
Πρέπει να παίρνεις υπόψη τις απόψεις όλων
και να παίρνεις την τελική απόφαση, Ίζι".
Όπου Ίζι βάλε Σάνι.
Το φαντάστηκα.
Το κάνεις αυτό επειδή νοιάζεσαι.
Άρα θα πάρεις την καλύτερη απόφαση.
-Αλήθεια το πιστεύεις;
-Ναι.
Έχεις δίκιο. Ξέρω πώς θα κάνω
αυτό το μέρος τέλειο για κάθε πόνι.
-Να αλλάξουμε στρατηγική.
-Τι;
Το βρήκα!
Χρειάζεσαι μόνο τον ρυθμό σου
Ναι, χρειάζεσαι μόνο τον ρυθμό σου
Ελάτε, ναι!
Χρειάζεσαι μόνο…
Σε όλους αρέσει αυτό το τραγούδι.
-Το έχουν ακούσει άπειρες φορές.
-Τι;
Το παίζουν στα Ζεφύρια.
Κι εκείνη είπε "Ναι! Κάθε μέρα".
-Κι εκείνος είπε…
-Εντάξει, κατάλαβα.
Αν οι κρύσταλλοι έχουν τόση μαγεία,
το πόνι που τους θέλει
πρέπει να μπορεί να τη χειριστεί.
Πρέπει να έχει μοναδικές δυνάμεις…
Όπως η Σάνι. Ένας Ποικιλόκερος!
Οι Ποικιλόκεροι πρέπει να είναι το κλειδί.
Αυτό φεύγει.
Έγινε.
Και αυτό.
Έφυγες!
Και σίγουρα αυτό.
Έγινε.
Λοιπόν, ακούστε.
Κι αν αφήσουμε τους αρουραίους να μείνουν;
-Όχι!
-Υπάρχουν κανόνες!
Εντάξει. Τότε, η δεύτερη ιδέα…
Φεύγω. Καλή τύχη.
-Σκέφτεσαι ό,τι κι εγώ;
-Το ελπίζω.
Σχέδια κάνουμε
Και δουλειά πιάνουμε
Τους φίλους βοηθάμε
Δουλεύουμε μαζί
Καλύτερα μαζί
Βρίσκουμε νέους τρόπους να πετάξουμε
Με λίγη αυτοπεποίθηση
Και λίγη καλοσύνη
Μπορούμε να το κάνουμε διασκεδαστικό
Δουλεύουμε μαζί για να το κάνουμε ωραίο
Δουλεύουμε εξυπνότερα μαζί
Δουλεύουμε μαζί για να το κάνουμε ωραίο
Είμαστε πιο δυνατοί μαζί
Ας δουλέψουμε μαζί
Όλα τα πόνι μαζί
Ας δουλέψουμε μαζί
Όλα τα πόνι, φωνάξτε δυνατά
Τα καταφέραμε!
Ευχαριστεί για το υπέροχο νέο τραγούδι.
Θα πάνε να βρουν νέα πράγματα
να κάνουν στα Ζεφύρια.
Λέει ότι τους αρέσει το τραγούδι σου,
αλλά ήθελαν κάτι καινούριο.
Το ήξερα. Αφού αρέσει σ' όλους.
Ναι!
Καλώς ήρθατε στο Στούντιο Κάντερλοβ!
Ένα μέρος όπου μπορεί
να δημιουργεί κάθε πόνι.
-Να ανεβάσουμε μια παράσταση.
-Μπορείτε.
-Να γυρίσουμε ένα βιντεοκλίπ.
-Ναι.
Να κάνουμε μια συνέλευση
για να μιλήσουμε για τους κανόνες.
Δεν υπάρχουν όρια.
Ομολογώ ότι μ' αρέσει. Είναι εντυπωσιακό.
Και είναι ακόμη δικό μου!
-Αλήθεια;
-Όχι.
Ανήκει σε όλους μας πλέον.
Το κάναμε να λάμψει, έτσι;
Πράγματι.
Γι' αυτό δεν της αρέσει το σμούθι φράουλα,
παρότι είναι
το καλύτερο σμούθι στον κόσμο!
Λοιπόν, Μαντάμ Ταφιτέιλ, τι λες;
Λέω να ξαναπροσπαθήσεις.
Πιάσε τον δράκο
και κάνε την Όπαλιν περήφανη.
Αλήθεια;
Χρειάζεσαι το χαριτωμένο σημάδι.
Ακόμη κι αν στεναχωρηθούν όλοι;
Σωστά. Έχουν ο ένας τον άλλον.
Και τα σημάδια τους.
Θα πιάσω τον δράκο. Τέρμα τα παιχνίδια.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης