Nakita n'yo si Misty? Bigla siyang nawala.
Hindi pa. Pero mahirap makakita
ng unicorn sa palengkeng puno ng unicorn.
Wala ring swerte sa macaron stand.
Bakit? Libre lang 'yon.
Nilibot namin ni Izzy
ang buong Night Market…
Pero walang katapusan ito.
Di ko maisip na kasya ito sa Wishing Tree.
Nasaan ang pony na iyon?
Hey, hayaang magliwanag
Hayaang magningning
Mag-iwan tayo ng marka
Maglakbay nang magkasama
Pasaya nang pasaya
Hey, bawat pony saanman
Sa hangi'y nararamdaman
Hanapin ang kislap at magliwanag
Mag-iwan ng marka para sa iba
Hoof sa puso, kami'y may kalinga
O mga pony, tayo na
Magsama-sama
MY LITTLE PONY
MAKE YOUR MARK
MGA FAMILY TREE PT. 2
Okay, kalma lang.
Di porke't pareho ng panaginip ko,
kailangang pareho din ang dulo.
Kailangan lang mahanap ang magic pinto,
at baka maalala ko ang pinagmulan ko.
Sige. Isa pa.
Wow!
Sa’n galing ‘yon?
Ha?
Hindi!
Pasensya na.
Hello. May alam ka bang pinto banda rito?
May alam ka?
Teka! Kung pwede lang…
Grabe, ang bilis lumipad
ng maliliit na 'yon.
Ito na 'yon?
Pero nasaan ang pinto?
Paalam!
Salamat pa rin.
Pero di iyan ang pintong hinahanap ko.
-Pero may iba kang maitutulong sa akin.
-Ha?
Paano ako babalik sa palengke?
Medyo naligaw ako.
Matagal na yata akong wala.
Baka nag-aalala ang mga kaibigan ko.
Okay, galingan nating lahat.
Baka mawalan ako ng clue sa pangitain
ni Misty kung matagal akong malayo…
Zipp! Di 'yan mahalaga ngayon.
Inaaral pa ni Misty ang Bridlewood.
-Paano kung nawala siya?
-Di mahirap mawala rito.
Ang totoo, nawawala yata ako. Nasaan ako?
Buong buhay akong
nakatira rito at kahit ako'y…
Sayang, wala pa rin akong signal.
Mahahanap ng Pippsqueaks ko
ang kahit ano o sino.
Ulit? Sabi ko sa inyo,
mga Breezie, hindi ito mahika.
Ito lang ang pinakabago sa pony tech.
Sparky? Ano 'yon?
Di ko pa siya nakitang ganyan mula nang
na-drain siya. Baka may natagpuan siya.
Ha? Parang di ito mahiwaga
o nakapagpapagaling.
Oo, ano ba? Mga bato lang ito.
Nagalit yata natin siya.
Oo. Nagalit natin siya.
Ay, pasensya na.
Puwede ba akong makabawi sa 'yo?
-Uy!
-May gusto siyang sabihin.
Sabi niya, "Hindi ito mga bato lang,
mga sinaunang fossil sila.
At iyon ay fossil ng dragonprint."
Isang dragonprint?
Wow, tingnan n'yo!
Pinapaningning siya ng fossil.
Baka dapat siyang dalhin
sa iba pang bagay ng dragon.
Tama ka, baka matagal na siyang
malayo sa ibang dragon…
At ang paraan para gumaling siya
ay ibalik siya sa kauri niya.
Alam kong sinabi kong
nasa Bridlewood ang lahat,
pero wala kang makikitang dragon dito.
Maliban kay Sparky.
Kahit paano, alam na natin
ang makakatulong sa kanya.
-Bakit parang malungkot ka?
-Alam kong magpapaalam ako balang araw,
pero mukhang mapapaaga ang araw na iyon.
Uy, hindi mo alam. Baka hindi.
Iisip tayo ng paraan. Pero
kailangan muna nating hanapin si Misty.
Bakit ganyan kayo makatingin sa 'kin?
-Misty!
-Hinanap ka namin!
-Saan ka pumunta?
-Salamat sa moon!
Akala ko, pumunta kayo
sa Maretime Bay nang wala ako.
-Di namin gagawin 'yon.
-Sa’n ka pumunta?
-May isa pang pangitain?
-A…
May nakita ka? Ano 'yang susi?
-Zipp! Bigyan mo siya ng espasyo.
-Tama ka, sorry…
Nag-alala talaga ako.
Zipp.
Binigyan ako ng Breezie nitong susi.
Parang nakita ko na itong pattern.
Luma na sila,
pero di ko alam ang ibig sabihin.
Sa tingin ko, may kinalaman sa tahanan.
Naisip ko na baka
kung mahahanap ko ang pinto,
makikita ko ang mga sagot
sa nakaraan at pamilya ko.
-May nalaman ka ba?
-Wala.
Sparky? Nakahanap kayo ng gamot niya?
Pansamantala lang.
Ang talagang magpapagaling sa kanya
ay ang makita ang pamilya niya.
Alam ko ang nararamdaman mo.
Makakatulong kami! Tayo na,
hanapin natin ang pinto.
Ano ang susi sa pamilya
Ano ang susi sa tahanan
Ano ang kulang sa akin
Para makita ko kung saan dapat ako
May hinahanap-hanap ako
Isang galing sa puso
Dahil minsan kailangan mo
ng mag-aangat sa 'yo
At tutulong na muling magpapakislap sa iyo
Dahil ako'ng bahala sa 'yo at ikaw sa 'kin
Pag kasama mo ang mga kaibigan mo,
kasama mo ang pamilya mo
Itago mo sila sa puso mo,
'Yan ang susi
Pag kasama mo ang mga kaibigan mo,
kasama mo ang pamilya mo
Ako'ng bahala sa 'yo at ikaw sa 'kin
Dahil hindi lang tayo magkaibigan
Pamilya tayo
Kapag nalulungkot ka o may kulang
Wag mong kalimutan ang mga kaibigan mo
Oo, sila ay pamilya mo
Pag kasama mo ang mga kaibigan mo,
kasama mo ang pamilya mo
Tinulungan siya ng dragon fossil,
pero hindi pa sapat.
Hitch, sorry dahil
hinayaan kong masaktan si Sparky.
Di ko mapapatawad ang sarili ko.
Pinapatawad kita, Misty.
Mabuti ang puso mo
at kahit di mo makita ang hinahanap mo,
kami ang pamilya mo.
-Totoo ba iyan?
-Oo naman!
Dati ko pa gusto
ng isa pang unicorn sa pamilya.
-Magkaibigan magpakailanman?
-At kailanman.
-Ang cute.
-Nasaan si Zipp?
Misty, nahanap ko na!
Natagpuan ko ang pinto.
Ito na! Ito ang pinto.
Di natin makita mula rito dahil sa sukal,
pero nang tiningnan ko
mula sa itaas… Boom!
-Naka-lock! Ibig sabihin…
-Kailangan natin ito.
Saan tayo dadalhin nito?
Sabi ng Breezie, dadalhin ako
sa gusto kong puntahan.
-Pero minsan lang ito magagamit.
-Ano pang hinihintay nyo?
Magagamit mo ang pinto
para mahanap ang pamilya mo.
Pwede, pero…
Hitch, gusto kong gamitin
ang susi para kay Sparky.
Ano? Pero paano ang pamilya mo?
Kailangang kasama ng mga dragon si Sparky.
Itinuro n'yo sa akin ang kahulugan
ng pamilya at pagkakaibigan.
Handa akong maghintay
para lutasin ang aking nakaraan,
kung maililigtas ko
ang hinaharap ni Sparky.
Hayaan n'yong gawin ko ito.
Pamilya na tayo, di ba?
Ang pinakagusto kong puntahan
ay ang pinagmulan ni Sparky.
May nangyayari.
Dalhin mo kami sa Dragonlands!
Umuubra!
Okay, pero talaga bang
manginginig nang ganito?
Baka kinakalawang na.
Sa tingin ko, tayo ay…
Pumasok sa pinto patungo sa kawalan
ayon sa sinabi
ng napakaliit na pixie pony.
Hindi matutuwa si Mama
na inisip nating gawin ito.
-Kailan pa tayo napigilan n'on?
-Okay. Ikaw muna, Hitch.
Ako? Di pwede. Pagkatapos mo.
Tingnan n'yo siya!
Wala na tayong pagpipilian ngayon.
Uy! Hindi naman gano'n kasama.
-Magsalita ka para sa sarili mo.
-Ha?
Ang ganda!
Wala talagang signal dito, pero…
Gusto ko nang maglitrato
ng malaking dragon!
Sabik na akong makakita ng dragon.
Ang dami kong tanong.
Sparky? Saan siya nagpunta?
Ayan ka pala! Tingnan n'yo.
Tumutulong na ang lugar na ito.
Salamat, Misty. Talaga.
Ha?
Parang gusto niyang sumunod tayo.
-Alam ba niya ang daan?
-Baka instinct.
Ito ang bayan niya.
Hintayin mo kami!
Ang lakas na niya.
At bumalik ang apoy niya.
Di ko maisip na ginamit mo ang susi
para kay Sparky sa halip na sa pamilya mo.
May naaalala ka ba sa kanila?
Sana. Pero masaya akong
narito ako para makita ito.
Tiyak na makakakita na tayo
ng malaking dragon!
Malapit na.
Malapit na.
Nararamdaman ba ninyo na may kakaiba rito?
Tingnan ko.
Tiyak na nakakaramdam ako ng enerhiya.
Kakulangan sa luminescence.
Kawalan ng kislap.
Parang may nangyari rito.
Mukhang maraming dragon ang naririto.
Nariyan ang mga clawprint at
mga kahanga-hangang estatwa pero…
Walang dragon.
Baka naghahanap sila ng pagkain?
Lahat sila? Nang sabay-sabay?
At itong si Sparky na napakalikot…
Di ba siya lalapitan ng pamilya niya?
Baka umalis sila
bago tayo dumating dito o…
O may ibang nakarating bago tayo.
Opaline.
Ano 'yon?
Salamat na lang, Sparky.
Pinakita mo sa amin ang bahay mo,
pero ayaw kong pumasok
sa nakakakilabot na kuweba.
Ako rin. Sapat na sa akin
ang isang mahiwagang pinto sa isang araw.
-Sige, sisilip lang ako.
-Sasamahan kita.
Wow!
Hello?
Baka dapat mo pang lakasan.
May dragon ba rito?
Wala ring dragon doon!
Saan kaya sila nagpunta?
Baka naramdaman nila
ang Dragonfire ni Opaline.
Parang siguradong ka.
Siya na ang pinakapamilya ko
sa loob ng mahabang panahon.
Higit pa sa Equestria
ang gustong sakupin ni Opaline.
Gusto rin niyang mamuno sa Dragonlands?
Sa lahat. Ginusto niya
ang Dragonfire ni Sparky para lumakas.
Baka gusto rin niyang kunin ito
sa ibang dragon.
At baka tumakas sila
bago niya sila mahuli?
Sana ganoon ang nangyari.
Dahil kay Misty at sa pagpunta rito,
nakita kong may tahanan dapat ang lahat.
Kung saan sila nabibilang.
Baka nabibilang si Sparky sa mga dragon.
Iniisip mo bang iwan siya rito?
Hahayaan ko siya balang araw.
Pero di ko siya iiwang nag-iisa rito.
Iingatan ko si Sparky
hangga't kailangan niya ako.
Hangga't kailangan mo kami,
tutulong kaming magbukas ng kahit
ilang pinto para mahanap ang pamilya mo.
Oo, tungkol doon. Naaalala n'yo ba
kung paano bumalik sa pinto?
Wag kabahan, ako na ang bahala.
Nag-iwan ako ng
jungle flower petals na kinuha ko
para sa beauty line ko
para makabalik tayo.
At amoy tropikal sila,
parang passion fruit! Yum.
Matalino.
Buti na lang.
Ano?
Wala, hanga lang ako.
Di lang ikaw ang kapatid
na marunong maging astig.
Ito ay amoy "Canter Number 5."
Tayo na!
At iyon na ang Night Market.
Pasensya na, kailan babalik
itong mahiwagang palengke?
Sabi niya, "Hindi mo malalaman."
Parang di nasagot ang tanong.
Uy, Misty? Gusto lang naming makita
kung ayos ka lang.
Oo, kung may gusto ka pang ikuwento
na nalaman mo
sa nakaraan mo, makikinig kami.
Sana lang ay mayro'n pa.
Alam kong nakapunta na ako sa Bridlewood?
Pero di ko pa rin malaman
kung sino ang nasa alaala ko
o kung kanino ako nabibilang dati.
Pero ayos lang sa ngayon.
Basta kasama mo kami, may pamilya ka.
At kasama mo
ang pamilya sa Zephyr Heights.
Di ko nasabi, nakita namin
ang mama ko sa palengke kanina.
-Nandito si Reyna Haven?
-Oo. Kasama niya si Alphabittle.
Tingnan n'yo! Pumunta kami
sa mahiwagang photo booth.
Zipp! Anong itsura ang ginagawa mo?
Hindi ako handa.
At anong itsura ang ginagawa mo, Misty?
May mali ba?
O hindi. Isa pang pangitain?
-Si Opaline ba?
-Hindi, hindi iyon…
Parang nakikilala ko…
Sino siya?
Si Alphabittle. Nabanggit na namin siya.
Siya ang namamahala sa Crystal Tea Room.
Misty?
Sandali lang.
Kumikinang din
ang Cutie Mark ni Alphabittle.
Misty! Sa iyong pangitain,
ang malaking anino,
posible bang hindi ito nilalang?
Nasaan ka, mahal? Malapit nang maghapunan.
Dad?
Tatay mo si Alphabittle?
Oo, sa tingin ko.
Pumunta na tayo sa Crystal Tea Room.
Di ako naniniwala sa Breezie
bago ang kanina.
'Tapos, tinalo ako ng isa
sa pagtikim ng tsaa.
Di ko alam ang sayang naghihintay
sa akin sa Bridlewood.
Pero pwede kang sumama
sa akin sa Zephyr Heights kahit kailan.
Oo, tungkol doon.
Hindi ako naging tapat sa'yo
kung bakit ayaw kong umalis sa Bridlewood.
Ang cute naman!
Pero hindi ko maintindihan.
Sino siya.
Anak ko.
-Mayroon kang…
-Nawala siya, ilang moon na ang nakalipas.
Hinanap ko kung saan-saan, pero…
Hindi ko siya mahanap.
Kaya di ako makaalis sa Bridlewood
ay dahil kailangang naririto ako,
pag umuwi ang filly ko.
Oh mahal kong Alphabittle, patawad.
-Wala akong ideya.
-Hindi siya madali.
Bakit lagi itong nangyayari ngayon?
Dad?
Si Misty ang anak mo?
Misty? Pero paano?
Nakauwi na ako, Dad.
Nakauwi ka na.
Dad.
At di ka na muling mawawala.
Gusto mo bang malaman
ang koleksyon ng tea kettle ko?
Siyempre hindi.
Malamang na hindi iyon interesante.
Gusto kong marinig.
Gusto kong marinig ang lahat.
Anak, di ako makapaniwala.
Sige, nagsimula ako sa koleksyon ko
bago ka pa ipinanganak,
noong dumalo ako sa sinaunang seremonya
ng tsaa na ginanap ng matatandang unicorn.
Sparky! Walang apoy sa loob!
Sorry, Alphabittle.
Kinokontrol pa niya ang pagbuga ng apoy,
at mula nang pumunta kami
sa Dragonlands, lumakas pa.
Nagpunta kayo saan?
Aayusin ko ang aking Mane at Hoof.
At tutulungan ko siya.
Mga iha!
Ayos lang, Hitch.
Walang makakasira sa mood ko ngayon.
At natutuwa akong makitang
maayos na at makulit si Sparky.
Masaya rin ako. Kahit mahirap,
gusto kong maging dragon-pony-dad niya.
Magaling.
Sa pamilya.
Wala tayong iibahin pa.
Oo! Sa pamilya!
Sparky, hindi ang mane!
Tama!