Δεν το πιστεύω. Η κόρη μου, η Μίστι, επέστρεψε.
Τότε, σε αποκαλούσα Μίστι-Γουίστι,
αλλά το αποσύρουμε, αν θες.
Θα το ήθελα πολύ.
-Προς το παρόν. -Εντάξει, Μίστι-Γουίστι. Μίστι.
Έχουμε τόσα πολλά να πούμε. Πάω να φέρω κάτι.
Τι υπέροχο!
Κρίμα που πρέπει να φύγω για τα βασιλικά μου καθήκοντα.
Χαίρομαι τόσο για σας.
Δεν έχει καλύτερο από κόρη. Εκτός αν έχεις δύο.
Πρέπει να φύγω. Αντίο!
Θυμάσαι που πήγαμε στο τσίρκο και ξεκαρδίστηκες;
Και σου άρεσε αυτός ο πίνακας.
Είχες πολύ προχωρημένο γούστο για μικρό κορίτσι.
Δεν θυμάμαι καλά, Αλφαμπίτλ.
Τέρμα το Αλφαμπίτλ. Να με λες "μπαμπά".
Εντάξει, μπαμπά.
Τη Μίστι εννοούσες. Εντάξει.
Συγγνώμη, δεν θυμάμαι… μπαμπά.
Θα σε βοηθήσω.
Ας περάσουμε μια μέρα μόνο οι δυο μας.
Θα επιστρέψουν όλα.
-Τι λες; -Ευχαρίστως.
Πρώτα το σημάδι μου και τώρα αυτό.
Χαίρομαι τόσο που ξαναβρεθήκαμε.
-Τι γλυκό! -Υπέροχο.
Νιώθω τόσα συναισθήματα!
MY LITTLE PONY ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΣΟΥ
Από πού να ξεκινήσουμε;
ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΜΠΡΑΪΝΤΛΓΟΥΝΤ
Εσύ πάντα σκεφτόσουν δραστηριότητες.
-Αλήθεια; -Ναι.
Γι' αυτό παίζω παιχνίδια στο τεϊοποτείο.
Τι καλόκαρδος!
Δεν αντέχω!
Δεν θυμάμαι πότε έπαιξα τελευταία.
Εκτός από την "Πλεκτάνη",
όπου σχεδιάζεις να κατακτήσεις τον κόσμο. Η Όπαλιν το λατρεύει.
Δεν είναι παιχνίδι, έτσι;
Ξέρουμε ότι πέρασες πολλά.
Έχεις πολλά να ξεπεράσεις.
Όντως.
Έχω άλλα είκοσι κουτιά.
Εννοώ συναισθηματικά.
Θα με βοηθήσεις, κόρη μου;
Όποτε θες, μπαμπαμπίτλ. Εννοώ, Αλφαμπαμπά.
Δεν το έχω συνηθίσει.
-Άκουσες τι είπε η Μίστι; -Ναι! Μπαμπαμπίτλ; Πολύ αστείο.
Όχι, για την Όπαλιν και τα σχέδιά της.
Ίσως το παιχνίδι να μας δώσει στοιχεία.
Για να προστατέψουμε την Εκουέστρια.
-Πρέπει να ρωτήσω τη Μίστι. -Είσαι καλή ντετέκτιβ.
Αλλά δεν είναι ώρα να ανακρίνεις τη Μίστι.
Είναι!
Η τακτική σου με τη Μίστι ήταν λίγο ακραία τώρα τελευταία.
Τι εννοείς;
Λοιπόν, για την Όπαλιν…
Για την Όπαλιν…
Μίστι! Πες μου για την Όπαλιν.
Μάλλον την πίεσα λίγο.
Πρέπει να τη στηρίξουμε τώρα.
Όταν είναι έτοιμη, θα μας τα πει όλα.
Μήπως να ψάξουμε μόνες μας;
Τέλεια ιδέα.
Το παρελθόν είναι το κλειδί για το παρόν.
Έχει σημασία να ξέρεις την ιστορία,
γιατί οι επιλογές του κάθε πόνι αντηχούν στον χρόνο…
-Αντηχούν στον χρόνο; -Ναι.
Ξέρω ποιον χρειάζεστε.
Ακολουθήστε με.
Προσέξτε πού πατάτε. Είναι η εποχή του βρομόχορτου.
Κι εσύ.
Θα έρθεις μαζί μου.
Τι υπέροχο που κάνουμε μαζί βόλτα.
-Το λάτρευες αυτό το μέρος. -Πώς λέγεται;
Μονοπάτι Μνήμης. Κοίτα.
Το κάναμε με την άδεια του δέντρου.
Το περνάω κάθε μέρα από τότε που χάθηκες.
Ανυπομονώ να ξαναγίνω μπαμπάς.
Δεν τον έχω ξαναδεί τόσο χαρούμενο.
-Ούτε καν με τη βασίλισσα. -Ούτε τη Μίστι.
Να τους αφήσουμε ήσυχους;
Δεν καταλαβαίνω γιατί…
Θα το θέλει αργότερα. Είναι αξιολάτρευτο! Και λίγο αδιάκριτο. Καλά.
Θα φύγουμε για να μείνετε οικογενειακά.
Και ιδιωτικά. Μη ρωτάτε γιατί το αναφέρω.
Πάρε μας, αν μας χρειαστείς.
Το άκουσες αυτό; Οικογενειακά; Οι δυο μας.
Όπως παλιά.
Καλώς ήρθες σπίτι σου.
Θα σου το κάνω πολύ άνετο.
Περίμενε να δεις το καλύτερο.
-Ιδού! -Αυτό είναι…
Το παλιό σου δωμάτιο.
Όπως ακριβώς ήταν όταν χάθηκες.
Αλλά με περισσότερη σκόνη.
Θα φωνάξω την Ντάστι την καθαρίστρια.
Σύντομα θα είναι άψογο.
Τώρα που έχεις τακτοποιηθεί, θα περάσουμε καλά.
Το περίμενα αυτό όλη μου τη ζωή.
Δεν με ξέρει πια.
Πρέπει να προσποιηθώ. Θέλω να είναι η τέλεια μέρα.
Εντάξει, Μίστι, ξέρεις να χαμογελάς ψεύτικα.
Και πάμε!
Πονάω.
Η κόρη μου η Μίστι. Τη θυμάσαι;
Πείτε γεια στην κόρη μου.
Γεια! Το χαμένο παιδί μου. Δώσ' της μια οπλή.
Αλφα… Εννοώ, μπαμπά.
Μπορούμε να ηρεμήσουμε;
Δεν μ' αρέσει τόση προσοχή.
Ω! Φυσικά. Λυπάμαι πολύ.
Παλιά σου άρεσε πολύ.
Δεν θα φωνάζω. Μα είμαι περήφανος.
Ετοίμασα κάτι πολύ συναρπαστικό.
Τι είναι; Η βιβλιοθήκη μονόκερων;
Δεν έχω ξαναπάει σε τέτοια. Ή μήπως…
Παιδική χαρά;
Ακριβώς.
Έχουμε τόσες αναμνήσεις εδώ. Λάτρευες την τραμπάλα.
Ζήτω.
Και την τσουλήθρα.
Ζήτω.
Και το καρουζέλ.
Θες να ανέβουμε μαζί;
Σε παρακαλώ;
Φυσικά.
Να το δανειστώ;
Δεν είσαι λίγο μεγάλη για να είσαι εδώ;
Ναι, αλλά δεν είμαστε συνομήλικοι;
Και;
Μετά την απαγωγή και την πλύση εγκεφάλου, είμαι γεμάτη συναισθήματα.
Συναισθήματα…
Τα καταλαβαίνω καλά.
Είθε η πόρτα των συναισθημάτων να σε οδηγήσει από το σκότος στο φως.
Καλά, εντάξει.
Έτοιμη!
Ζήτω!
Ζήτω! Εντάξει, φτάνει τώρα.
Δεν έχεις γερό στομάχι. Μήπως φτάνει για σήμερα;
Καλά είμαι. Εντάξει.
Είχε πολλή πλάκα. Ζήτω.
-Να δοκιμάσουμε κάτι άλλο; -Ναι. Ευχαρίστως.
Εξερεύνηση σπηλαίου ή αναρρίχηση;
Ή να ξανακαταπιούμε φωτιές.
Ίζι. Πού είμαστε;
Επίσης, κρατήστε αυτά τα καλάθια με χόρτο.
Για δες ποιον έχουμε εδώ. Ντίζι.
Ίζι με λένε.
Η Σάνι και η Ζιπ. Από δω η Έλντερ Φλάουερ.
Το πιο ηλικιωμένο πόνι στην πόλη.
Τιμή μας που σε γνωρίζουμε…
Δεν γίνεται έτσι! Δώστε της τα καλάθια σας.
Καλάθια με άγρια χόρτα;
Πολύ ευγενικό. Και με σεβασμό.
Ξέρει όλες τις ιστορίες στο Μπράιντλγουντ.
Ιστορίες που πέρασαν από γενιές και γενιές μικρών πόνι.
Όλο το παρελθόν είναι στο μυαλό της. Απίστευτο;
Μου θυμίζει τότε που το ρακούν δάγκωσε το φίδι.
Τι ωραία ιστορία!
Κάποιες δεν βγάζουν αμέσως νόημα,
αλλά θα σας μάθει την ιστορία της Εκουέστρια.
Οι φίλες μου χρειάζονται βοήθεια.
Θα μας πεις μερικές ιστορίες;
Υπό έναν όρο.
Θέλω να πάω στη μεγάλη πόλη!
Τα Ζεφύρια;
Ακριβώς. Θα με πάτε;
Με μεγάλη μας χαρά.
Ζήτω!
Πρέπει να πακετάρω.
Φορούν ακόμα φούστες με κανίς;
Η τραυματισμένη γάτα λέει μιάου
Μιάου
Σίγουρα θα θυμηθείς κάτι.
Μια ειδική γευσιγνωσία στο τεϊοποτείο μου.
Για να δούμε αν θυμάμαι…
Δουλεύει ακόμα.
Νόστιμο.
Το ήξερα! Ακόμα σου αρέσει το "Τσάι της Μίστι".
Του έδωσα το όνομά σου και δεν το δίνω αλλού.
Μα δεν θυμάμαι τι είχε μέσα. Το ήπιες;
Χρειάζεσαι κι άλλο.
Τελείωσα με το τσάι, Άλφα… Μπαμπά.
Έχεις τίποτα άλλο στη λίστα;
Βασικά, έχω.
Άου λέει η τραυματισμένη κουκουβάγια.
Άου
Ποίηση σλαμ. Τη λάτρευες.
Θυμάσαι όταν κέρδισες με τις "Αντανακλάσεις ενός Κρυστάλλου";
Όχι. Ακούγεται φοβερ…
Φοβερά χαριτωμένο; Ήταν.
-Ορίστε. -Κάτσε…
Σου άρεσε πολύ η βόλτα, έτσι;
Ναι, πολύ! Μου θύμισε τότε που έκανα ανεμόπτερο.
Τώρα που φτάσαμε, έχουμε κάποιες ερωτήσεις…
Είναι δυνατόν;
Ψώνια στη λεωφόρο Χαίτης.
Επιτέλους βλέπω αυτό το εμβληματικό μέρος.
Δείτε!
Ήταν στη μόδα όταν ήμουν μικρή.
Απίστευτο που επέστρεψε.
Σωστά. Αναρωτιόμουν για τη σατανική Ποικιλόκερο Όπαλιν.
Τι; Ξέρεις κάτι;
Τι απίστευτος Πήγασος!
Φορά ένα βίντατζ καπέλο "Καρουζέλ Μπουτίκ".
Είναι δυσεύρετα. Και κοιτάξτε! Αυτό το μουσικό…
Δεν οδηγεί πουθενά.
Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί. Και οι ιστορίες είναι ανόητες.
Ναι, είναι λίγο…
Θυμάσαι τι είπε η Ίζι;
Ας δούμε τι έχει να πει. Που είναι αρκετά.
Αν την πάμε στο υπόστεγο, λες να μας πει για την Όπαλιν;
Καλή ιδέα. Μπορεί να θυμηθεί.
Έφυγε τρέχοντας. Περίμενε!
Πιο σιγά!
Άπαιχτο.
Πολύ αφοσιωμένη επιλογή.
Συγγνώμη. Δεν μπορώ άλλο.
Ήταν τέλειο!
Είμαι συγκλονισμένη.
Τι ήταν;
Ένα σχόλιο για την απώλεια ταυτότητας.
Διαποτισμένο από φόβους
για μια νέα, εύθραυστη σχέση πατέρα-κόρης.
Όλα αυτά καταλάβατε;
Μάλιστα.
Μπορεί να έλεγε και για ομπρέλες.
Ναι, κι αυτό.
Περίμενα να σε βρω εδώ.
Τι έγινε; Σ' αρέσει η σκηνή.
Όχι, δεν μ' αρέσει!
Όχι πια.
Μισώ να με προσέχουν.
Και την παιδική χαρά. Όλη αυτή η μέρα ήταν δύσκολη.
Δεν σου άρεσε τίποτα;
Όχι, τίποτα.
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι μου αρέσει.
Ή ποια είμαι.
Δεν είχα την ευκαιρία να το μάθω.
H Όνιξ κι ο Νταπλ είχαν δίκιο.
-Θέλω να νιώσεις σπίτι σου. -Δεν νιώθω όμως.
Δεν ξέρω αυτό το μέρος. Ούτε καν εμένα.
Ούτε εσύ με ξέρεις.
Πέρασε τόσος καιρός. Έγιναν τόσα πολλά.
Η κόρη που αγαπούσες δεν είναι πια εδώ.
Συγγνώμη. Λυπάμαι πολύ.
Δεν το κατάλαβα. Προσπαθούσα να δείξω ότι νοιαζόμουν.
Αλλά καταλαβαίνω.
Θες να μείνεις μόνη.
Όχι! Δεν θέλω να είμαι πια μόνη.
Πάντα μόνη μου ήμουν.
Και τώρα έχω εσένα.
Κατά κάποιον τρόπο.
Ο μπαμπάς μου!
Η Μίστι-Γουίστι μου.
Έχεις δίκιο. Έμεινα στο παρελθόν.
Στον πόνο που σε έχασα, που με έκανε ξεροκέφαλο.
Ρώτα να σου πουν πόσο γκρινιάρης ήμουν.
Ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Είμαι ο Αλφαμπίτλ. Ο πατέρας σου.
Αν και δεν ξέρω τίποτα για σένα,
κάποτε θέλω να μάθω για τη ζωή και τις εμπειρίες σου
Χαίρω πολύ. Ξανά.
Είμαι η Μίστι. Ή Τι.
Τι;
Μ' αρέσει.
Κι εμένα. Τώρα το σκέφτηκα.
Έχουμε ακόμα λίγο χρόνο πατέρα-κόρης.
Τι θέλεις να κάνεις;
Από εδώ. Να σου δείξουμε κάτι.
Να μου δείξετε; Να βάλω τα καινούργια μου γυαλιά.
Πήρα το κλασικό σχέδιο. Σούπερ μοντέρνα.
Πρέπει να τεντωθώ.
Είναι ευλύγιστη. Και ομιλητική.
Κάποτε πήγα σε έναν φανταχτερό γάμο,
αλλά όλα τα πόνι άλλαζαν σχήματα, και κόντεψε να μου βγει ο γοφός.
Αν θέλουμε να μάθουμε κάτι, εδώ θα γίνει.
Για να δούμε.
Πω πω.
Ωραίο υπόστεγο.
Μου θυμίζει τότε που ενώθηκαν όλες οι χώρες.
Επιτέλους. Ορίστε.
Πριν από πολύ καιρό, ήταν μια νυχτερίδα, η Ντον.
Ζούσε με άλλες νυχτερίδες,
μα μία από αυτές αγανακτούσε.
Ήθελε να πετάξει και να φάει όλα τα φρούτα μόνη της.
Η Ντον μίλησε με μια αράχνη, που έπλεξε έναν όμορφο ιστό
για να κρατήσει έξω την κακιά.
Η Ντον προστάτεψε τη φωλιά τους,
αλλά η άπληστη νυχτερίδα μέχρι σήμερα παλεύει να τον σπάσει.
Γι' αυτό μερικές τρώνε φρούτα, κι άλλες έντομα.
Αυτό είναι όλο.
-Ήταν υπέροχη ιστορία. -Ναι.
Ευχαριστώ που τη μοιράστηκες.
Ήταν πολύ όμορφη.
-Αλλά δεν είχε στοιχεία. -Προσπαθήσαμε.
Τουλάχιστον πέρασε καλά.
Χαρούμενη φαίνεται.
Είναι επιτυχία που της το προσφέραμε.
Ευχαριστώ που μου δώσατε το ταξίδι μιας ζωής.
-Χαρά μας. -Το αξίζεις.
Θα το θυμάμαι.
Ειδικά το νέο Δέντρο της Ενότητας.
Τι ωραίο!
Συγγνώμη. Τι;
Το Δέντρο της Ενότητάς. Εκεί πέρα.
Σαν το Δέντρο των Ευχών στο Μπράιντλγουντ.
Τι είναι;
Είναι ισχυρά δέντρα.
Δημιουργούνται μόνο μέσω αληθινής φιλίας.
Επικοινωνούν και συνδέονται μεταξύ τους
μέσω των ριζών τους.
Είναι προστάτες μας. Κι εμείς πρέπει να τα προστατεύσουμε.
Απίστευτο!
Ευχαριστώ που μας το έμαθες.
Είναι η δουλειά μου με τόσες γνώσεις μονόκερων.
Ιδιαίτερα της προ-προ-προπρογιαγιάς.
Είναι ζόρικη.
Σταμάτα την πάρλα, σ' ακούω.
Είπα ότι έχω υπομονή,
αλλά ανυπομονώ να δω τι ετοιμάζεις.
Άνοιξε τα μάτια.
Τσάι;
Τσάι.
Όχι μόνο. Ένα νέο μείγμα, φτιαγμένο από μένα. Δοκίμασέ το.
Νοστιμότατο.
Στην αρχή, έχει πικρία.
Μα μετά μαλακώνει.
Η μεταφορά μου για σένα.
Ήταν σαν ποίημα.
Είμαι ευγνώμων γι' αυτήν τη δεύτερη ευκαιρία.
Γύρισες σπίτι.
Ειλικρινά, ακόμα δεν το νιώθω "σπίτι".
Δεν ξέρω γιατί.
Ξέρω τι να κάνω.
Πρέπει να τηλεφωνήσω.
Ιδού! Το 'πιασες;
Τι; Ο Κρυστάλλινος Φάρος;
Συγγνώμη που δεν ξεπακετάραμε.
Έχεις βαριά πράγματα.
Τι έχει μέσα;
Σπάρκι, άσ' το. Θα χτυπήσεις.
Τι είναι αυτά;
Ρώτησα αν μπορείς να μείνεις εδώ. Οι φίλοι σου συμφώνησαν.
Αλήθεια;
Ναι.
Μόλις έφτιαξα το κρεβάτι! Τέλος πάντων.
Δεν χρειάζεται να μείνεις μαζί μου ή να κάνεις ό,τι δεν θες.
Δεν είσαι πια το μωρό μου.
Και δεν πειράζει.
Να με παίρνεις κάθε βδομάδα.
Γέμισα το ψυγείο με υγιεινά γεύματα.
Κι έκανες τόσο καλό τσάι, που σου άφησα μια κούτα
με αποξηραμένα βότανα και λουλούδια.
Ωραία.
Θα μου λείψεις πολύ.
Κι εμένα, μπαμπά.
Ακόμα το έχω.
Θέλουμε κι εμείς.
Βόρειε Άνεμε, πόσο μου έλειψες.
Κάποτε, ο Βόρειος Άνεμος χόρεψε με τον Νότιο κι έγιναν τυφώνας.
Χορομαχία; Φοβερή ιστορία.
Υπάρχει κάποιο βαθύ κρυφό μήνυμα;
Ο άνεμος πάντα έχει μηνύματα.
Αν πετάξεις μια Πέμπτη, θα δεις τι εννοώ.
-Ήρθατε! -Γεια! Μας λείψατε.
Ναι, ήρθε η Μίστι.
Δεν θα πιστέψετε τι μάθαμε.
Θα πεις εσύ;
Όλα ξεκινούν με μια νυχτερίδα.
Το άλλο εννοεί.
Τα Δέντρα της Ενότητας.
Είναι μαγικά συνδεδεμένα…
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Τριανταφύλλου