İnanamıyorum. Kızım Misty geri döndü.
Eskiden sana Misty-Wisty derdim
ama istersen bırakabiliriz.
-Çok isterim. En azından şimdilik. -Tamam Misty-Wisty. Yani Misty.
Konuşacak çok şey var. Bir şeyler almam gerek.
Ne harika! Keşke kraliyet görevleri için erken uçmam gerekmeseydi.
İkiniz adına çok sevindim.
Kız evlat gibisi yok.
Ancak iki kız evlat var.
Gitmem gerek. Görüşürüz!
Hani sirke gitmiştik de bunu çok komik bulmuştun ya?
Müzedeki bu tabloya bayılmıştın.
Genç bir kısrağa göre çok ileri bir sanat anlayışın vardı.
Bu anılar biraz bulanık Alphabittle.
Hey! Alphabittle yok. Artık bana "baba" denecek.
Tamam baba.
Misty'yi kastettin. Anladım.
-Üzgünüm, hatırlamıyorum… Baba. -Hafızanı tazelemeliyiz.
Buldum. En iyi baba-kız gününü geçirelim.
Birdenbire her şeyi hatırlarsın.
-Ne dersin? -Çok isterim.
Vay be, önce işaretim, şimdi bu.
Kavuştuğumuz için havalara uçuyorum.
-Çok şirin. -Ne tatlı!
Şu anda o kadar çok duygu hissediyorum ki!
MY LITTLE PONY BİR İZ BIRAK
Bağ kurmaya ve hatırlamaya nereden başlasak?
Oyun ve eğlence bulmada hep iyiydin.
-Öyle mi? -Evet.
Dükkânda oyun oynamamın nedeni bu. Sensin.
Ne ince!
Dayanamıyorum!
Bunu ve son oyunumuzu hatırlamıyorum.
Ama dünyayı ve pony türünü ele geçirdiğin komplo oyunu vardı.
Opaline bayılırdı.
Öyle bir oyun yok, değil mi?
Çok şey yaşadın Misty. Daha açacağın çok şey var.
Cidden. Misty anı kutularından 20 tane daha var.
Manevi anlamda demiştim ama evet.
Bana yardım toynağı uzatır mısın kızım?
Her zaman baba-bittle. Yani Alpha-baba.
Pardon, daha alışamadım.
-Misty'nin dediğini duydun mu? -Baba-bittle mı? Çok komik.
O değil. Opaline'in pony türünü ele geçirmesi.
Belki oyundan planını öğrenebiliriz.
Öne geçeriz. Equestria için ne yapıyoruz ki?
-Misty'ye sormalıyım. -Zipp, sen harika bir dedektifsin.
Ama anla, Misty'yi sorgulamanın zamanı değil.
Zamanı.
Misty'yle ilgili taktiklerin bu aralar biraz aşırılaşmaya başladı.
Ne diyorsun sen?
Opaline konusu…
Şu Opaline konusu…
Misty! Bana Opaline'den bahset.
Sanırım biraz ısrarcı davrandım.
Şu an ona sadece desteğimiz lazım.
Hazır olunca bize her şeyi anlatır.
Belki kendimiz araştırabiliriz.
Harika fikir.
Biz Unikornlar hep deriz ki "Geçmiş, geleceğin anahtarıdır."
Bir pony'nin geçmişini anlamak önemli
çünkü herkesin seçimi zamanda yankılanır…
-Zamanda mı? -Zamanda.
Konuşacağınız pony'yi biliyorum. Beni takip edin.
Ot toplayın ve yapışkan otlara basmayın.
Mevsimleri geldi.
Sana gelince.
Benimle geliyorsun.
Bugün seninle eski günleri yâd etmemiz harika oldu.
-Buraya bayılırdın. -Öyle mi? Adı ne?
Anılar Geçidi. Şuraya bak.
Birlikte kazımıştık. Ağacın izniyle tabii. Her gün önünden geçtim.
Tam zamanlı babalığa dönmeyi iple çekiyorum.
Bu aksi adam ilk kez bu kadar mutlu.
-Kraliçe Haven'layken bile. -Misty de öyle.
Bırakalım da bağ kursunlar.
Anlamıyorum, neden…
Ne? Bunu sonra isteyecek. Çok tatlı! Sanırım burnumuzu sokuyoruz. İyi.
Gidelim de siz ailece kaliteli vakit geçirin.
Mahremiyetiniz olsun. "Nereden çıktı?" demeyin.
Bir telefon kadar yakınız.
Duydun mu? Ailece! Sadece ikimiz.
Eskiden olduğu gibi.
Evine hoş geldin.
Senin için her şeyi rahat hâle getireceğim.
Bekle. En güzel kısmı görmedin.
-Sürpriz! -Vay be, yoksa burası…
Eski kısraklık odan.
Kaybolduğun günkü gibi duruyor.
Sadece artık biraz daha tozlu.
Hemen temizlik pony'si Dusty'yi çağırayım.
"Bal dök de yala" olacak. Hâlâ bal seviyor musun?
Neyse, artık keyifli şeylere geçelim.
Hayatım boyunca bu anı bekledim!
Artık kim olduğumu bilmiyor. Ama sürdürmem gerek.
En güzel gün olsun istiyorum.
Misty, sen sahte gülümseme uzmanısın, bunu kullan.
Başla.
Acıdı.
Bu kızım Misty. Hatırladınız mı?
Küçük kısrağıma selam verin.
Bu benim kayıp evladım. Bir toynak ver.
Alphabit… Yani baba.
Biraz ağırdan alsak? Bu ilgiden hoşlandığımdan emin değilim.
Tabii. Çok özür dilerim.
Eskiden bunu yapmama bayılırdın. Bu kadar bağırmam ama böbürlenirim.
Heyecan verici bir sürprizim var.
Nedir? Unikorn kütüphanesi ziyareti mi?
Hiç gitmedim. Yoksa…
Biz parkta mıyız?
Aynen öyle. Burada güzel anılarımız var. Tahterevalliye bayılırdın.
Yaşasın.
Kaydırağa da.
Yaşasın.
Dönme dolapta dönmeye de.
Aygır babanla yine dönmeye ne dersin?
Lütfen?
Tabii ki.
-Ödünç alabilir miyim? -Bunun için biraz büyük değil misin?
Evet ama yaşıt değil miyiz?
Ne olmuş?
Kaçırılıp beynim yıkandıktan sonra duygularım karışık ve ihtiyacım var.
Duygular…
İyi anlarım.
Duyguların turnikesi yolunu karanlıktan aydınlığa çıkarsın.
Tabii, tamam.
Hazırım!
Yaşasın!
Yaşasın! Tamam, yeter!
Eskiden miden sağlamdı. Bugünlük bu kadar yeter.
Ben gayet iyiyim.
Çok eğlenceliydi. Yaşasın.
-Başka bir şey denesek ya? -Çok isterim.
Mağara keşfi mi, ağaç tırmanışı mı?
Belki de yine ateş yutabiliriz.
Izzy. Neredeyiz biz?
Ayrıca yabani otla örülmüş hediye sepetlerini tutun.
-Vay, kimler gelmiş. Dizzy. -Adım Izzy, Yaşlı Çiçek.
Bunlar Sunny ve Zipp. Sunny ve Zipp, Yaşlı Çiçek.
Kasabanın en yaşlı pony'si. O kadar ki adı bile öyle.
Sizinle tanışmak şeref Yaşlı…
Dizginkoru adabı böyle değil! Sepetler.
Yabani otla örülmüş hediye sepetleri mi?
Ne düşüncelisiniz. Çok da saygılısınız.
Yaşlı Çiçek, Dizginkoru'nun öykücüsüdür.
Küçük pony'lerin
nesilden nesile aktarılan tüm öykülerini bilir.
Yani bütün tarih aklında. İnanabiliyor musunuz?
Bu aklıma rakunun yılanı ısırdığı öyküyü getirdi.
O çok iyidir.
Bazı öyküleri hemen anlam ifade etmeyebilir
ama Equestria'nın tarihini anlamanızı sağlar.
Bu dostlarımın yardımınıza ihtiyacı var.
Birkaç öykü anlatabilir misiniz?
Bir şartla anlatırım.
-Büyük şehri ziyaret etmek istiyorum! -Tanyele Tepesi mi?
İşte o. Götürür müsünüz?
-Seve seve refakat ederiz. -Yaşasın, oley!
O zaman toplanayım. Hâlâ kaniş etek giyiliyor mu ki?
Yaralı kedi miyav demiş.
Av.
Miyav-av.
Eminim bu hatırlatacak.
Kristal Çay Salonu'mda çok özel bir çay tadımı.
Bakalım hatırlıyor muyum…
Hâlâ çalışıyor.
Leziz.
İşte! Misty'nin Mistik Çayı'nı hâlâ seviyorsun.
Senin adını verdim ve hiçbir pony'ye içirmedim.
Ama içeriğini hatırlayamıyorum. Bitti mi? Vay. Bir fincan daha lazım.
Bu kadar çay yetti Alpha… Baba.
Listede başka bir şey var mı acaba?
Aslında var.
Hu hu, demiş yaralı baykuş.
Hu…
Şiir atışması. En sevdiğin.
"Parılpaz Kristali'nin Yansımaları"yla gençler atışmasını kazanmıştın.
Hatırlamıyorum. Bu aslında kötü bir…
Güzel mi? Aynen! Öyleydi.
-Gel. -Dur, ben…
-Mare Stream yolculuğu hoşunuza gitti mi? -Gitti!
Toynak kayağına gidişim gibiydi.
Sonunda geldiğimize göre şey hakkında sorularımız var…
Bu olabilir mi?
Yele Bulvarı'nda alışveriş.
Sonunda bu ikonik yeri görmek ne harika.
Bakın!
Ben kısrakken bu modaydı, biliyor muydunuz?
Geri döndüğünü görmek inanılmaz.
Evet. Şu eski Kanatlı Teyboynuz Opaline'i merak ediyordum da.
Ne? Bilginiz var mı?
Şu Kanatlı'ya inanamıyorum.
Eski "Atlıkarınca Butik" şapkası takıyor.
Bulmak o kadar zor ki. Bakın! Bu müzik dükkânı…
Bunun faydası yok.
Dikkatini toplamak neyse de bu öyküler? Saçmalık.
Evet, biraz…
Ama Izzy ne dedi? Anlatmasını bekleyelim.
Kesin çok şey anlatacaktır.
Eski hangara götürürsek belki Opaline baklasını ağzından çıkar.
İyi fikir. Hızlı hatırlar.
Hızlı demişken… Bekle!
Yavaş ol!
Müthiş. Çok özel bir seçim.
Üzgünüm. Artık bunu yapamam!
Bu harikaydı!
Aşırı derecede duygulandım.
Ne… Ne hakkındaydı?
Kimliğin kayboluşuyla ilgili bir yorumdu.
Altında yatan duygu, yeni kurulan bir baba-kız ilişkisinin verdiği korkuydu.
Hepsini anladınız mı?
Anladım.
Şemsiyeler hakkında bir şeyler de söylemiş olabilir.
Evet, o da var.
Buradasındır dedim.
-Ne oldu? Sahneyi seversin. -Hayır, sevmiyorum!
En azından artık.
İlgiyi sevmiyorum.
Parkı sevmedim.
Üzgünüm ama gün çok zor geçti.
Hiçbir yaptığımızı sevmedin mi?
Hayır, sevmedim.
Açıkçası ne sevdiğimi bile bilmiyorum.
Hatta kim olduğumu da.
Bunu anlamak için hiç fırsatım olmadı.
Onyx ve Dapple haklıymış. Evinde hisset istiyorum.
Ama hissetmiyorum.
Burayı da kendimi de tanımıyorum bile. Sen de beni tanımıyorsun.
Çok zaman geçti. Çok şey oldu.
Eskiden sevdiğin o kısrak artık burada değil.
Üzgünüm. Çok üzgünüm.
Fark edemedim. Sadece önemsediğimi göstermeye çalıştım.
Ama anlıyorum.
Yalnız kalmak istiyorsun.
Artık yalnız kalmak istemiyorum.
Bunca zamandır hep öyleydim.
Artık sen yanımdasın.
Bir şekilde yanımdasın.
Babam!
Benim Misty-Wisty'm.
Haklısın. Geçmişten kopamıyorum.
Seni kaybetmenin acısı beni biraz sertleştirdi.
Kasabadaki her pony'ye sor, hep aksiydim.
Baştan başlayalım. Benim adım Alphabittle ve senin babanım.
Seni tanımasam da hazır olduğunda
hayatını, deneyimlerini ve kim olduğunu dinlemek isterim.
Tekrar tanışmak bir zevk.
Ben Misty. Kısaca Tea.
Tea mi?
-Bunu sevdim. -Ben de. Şimdi uydurdum.
Baba-kız günümüzün bitmesine daha var.
Ne yapmak istersin?
Gel. Bir şey göstereceğiz.
Bir şey mi göstereceksiniz? O zaman şu yeni gözlüğü takayım.
Klasik bir tasarım seçtim. Süper havalı!
Bu arada esnemem gerek.
Vay, çok dinç. Konuşkan da.
Bir kere şatafatlı bir düğüne katılmıştım
ama pony'ler şekil değiştiriyordu, kalçam çıkacaktı!
Bir şey öğrenmeyi umuyorsak ancak burada olur.
Pekâlâ, bakalım.
Vay canına!
Bu hangar harika.
Tüm bu toprakların birleştiği zamanı anımsattı.
Sonunda. Başlıyoruz.
Çok zaman önce Dawn diye sihirli bir yarasa vardı.
Etrafı onun gibi yarasalarla doluydu
ama biri diğerleriyle anlaşamıyordu.
O yarasa uçup tüm meyveleri kendi yemek istiyordu.
Dawn bir örümcekle konuştu.
Örümcek güzel bir ağ örüp açgözlü yarasayı uzak tuttu.
Sonunda Dawn yuvasını koruyabilse de
açgözlü yarasa bugün hâlâ o ağı yırtmaya çalışıyor.
Bu yüzden kimi yarasa meyve, kimisi böcek yiyor.
Bu kadar.
-Bu çok güzel bir hikâyeydi. -Evet.
Paylaştığınız için sağ olun.
Çok güzeldi.
-Ama hiçbir ipucu yoktu. -Denedik.
Yaşlı Çiçek iyi vakit geçirdi. Mutlu görünüyor.
Böyle bir şey yapmak bence kazanç.
Bana hayatımın yolculuğunu yaşattığınız için teşekkürler.
-Çok sevindik. -Hak ediyorsunuz.
Unutulmayacak bir şey.
Bilhassa o yeni Birlik Ağacı'nı görmek.
Çok hoş!
Pardon. Ne?
Evet. Birlik Ağacı. İşte orada.
Tıpkı Dizginkoru'daki güzel Dilek Ağacı'mız gibi.
Birlik Ağacı da ne?
Bu ağaç çok güçlüdür. Pony'ler gerçek dostlukla bir araya gelince oluşur.
Yer altındaki kökleri sayesinde birbirlerine bağlanıp iletişim kurarlar.
Onlar bizim yüce koruyucularımız. Biz de onları korumalıyız.
Vay canına.
Öğrettiğiniz için sağ olun.
Unikorn atalarımın bilgileriyle günlük işlerimden biri.
Bilhassa büyük büyük büyük teyzem Ay Dansçısı. Çok fenadır.
Konuşup durma, seni duydum!
Sabırlı bir aygırım demiştim ama ne yapacaksın diye sabırsızlanıyorum.
Gözlerini aç.
Çay mı?
Çay.
Sıradan değil. Yeni bir karışım. Ben tasarlayıp yaptım. Denesene.
Leziz.
Başta acılık geliyor. Ama sonra yumuşayıp rahatlatıcı oluyor.
Sana yaptığım çay metaforu.
Şiir gibi.
Seninle bu ikinci şansı yakaladığım için çok mutluyum. Eve döndün.
Açıkçası hâlâ evimde gibi hissetmiyorum. Neden, bilmiyorum.
Ne yapacağımı biliyorum. Bir telefon etmeliyim.
Ta-da-da! Çaktın mı? Da-da?
Kristal Parlak Ev?
Üzgünüm, daha her şeyi yerleştiremedik. Ağır eşyaların var.
Bunda ne var?
Sparky, bırak onu. Pençen incinecek.
Tüm bunlar ne?
Dostlarınla burada yaşamanı konuştum. İstersen kalmanı istiyorlar.
Cidden mi?
İsterim.
Yatağı yeni yapmıştım! Neyse artık.
Benimle yaşamana, istemediklerini yapmana gerek yok.
Sen yetişkinsin. Yavru kısrağım değilsin ve bu sorun değil.
Ama her hafta arayacağına söz ver. Ayrıca dolaba sağlıklı yiyecekler koydum.
Çayı öyle iyi yapmıştın ki
evde kendi karışımlarını yap diye bir kutu kuru ot ve çiçek bıraktım.
Eğlenceli.
Seni çok özleyeceğim.
Ben de seni özleyeceğim baba.
Hâlâ beceriyorum.
Biz de isteriz.
Kuzey Rüzgârı. Seni nasıl özlemişim.
Rüzgârlar arasındaki dans yarışmasının kasırgaya dönüştüğü bir öykü var.
Dans mı? İlginç öyküye benziyor.
İçinde derin, gizli bir mesaj var mı?
Rüzgârda her zaman mesaj vardır.
Bir perşembe ona uçarsan ne kastettiğimi görürsün.
Döndünüz!
-Hey! -Özledik.
Yaşasın, Misty gelmiş.
Selam. Ne öğrendik, bilsen. Siz anlatır mısınız?
-Her şey sihirli bir yarasayla başladı. -Sanırım diğerini kastetti.
Birlik Ağaçları. Hepsi sihirli bir şekilde bağlıdır ve…
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli